( با گریه هام چشامُ دریا میکنم با تلخی هایِ روزگار تا میکنم

تو دفتر خاطره هام میگردمُ خاطرهایِ تو رو پیدا میکنم ) 2

خونَمُ مثل خونتون سوزوندن لگد زدن در و بازم شکوندن

نبودی وندیدی که چه جوری دستام و بستن تو کوچه کشوندن ....

چیزایی که شنیده بودم دیدم رویی خاکا تو کوچه ها دویدم

از این دلم خوش که همسرِ من به پشت در نرفت ، خودم رسیدم

دستام و بستن شبیه حیدر به زیرِ لب گفتم کجایی مادر

بازم خدا رو شکر که توهین نشد به کسی آسیب نزده میخِ در ...

واوِیلَتا واوِیلَتا ...........

چندسال پیش که خونتون دَرش سوخت کی پشت در بود؟که میگن پَرش سوخته

در اگه سوخت فدا سرت ، ولی آه که در افتاد پشت سرش ، سَرش سوخت

اون روز علی امیدِ آخرش سوخت یعنی دیگه بچه با مادرش سوخت

حیدر جلو چشا و دیدِ زهرا زهرا جلو چشایِ حیدرش سوخت ...

.