حالا كه من، از حرم دورم

درمونم صبر ِ، آخه مجبورم

یه سلام میدم با حسرت، طرف كربلا

آرزو دارم بمیرم حرم كربلا

غم كربلا،من و میكشه

دلم من فقط، تو حرم خوشه

حسین وااای

هر كی یك بار ،كربلا رفته

بطلب مارو، آقا هر هفته

مگه ما نوكر نبودیم،رزقمون رو بده

مگه ما گریه نكردیم،مادرت شاهده

سینه میزنم،بیا و ببین

مادرت میگه،به ما آفرین

حسین وااای

ساقی دل رو ،بی قرارش كن

به حسین مارو،یه سفارش كن

سرو كار سینه زنها با ابوفاضل ِ

ذكر حتی ارمنی ها،یا ابوفاضل ِ

دستای قلم،دستم و بگیر

صاحب علم،دستم و بگیر

حسین وااای