.

گفتا شه دین ، کِی داور من این خنجر شمر ، این حنجر من

این اکبر من ، صدپاره تنش این قاسم من ، گلگون کفنش عباس و جدا ، دست از بدنش حلقش شده چاک ، این اصغر من

گفتا شه دین ، کِی داور من این خنجر شمر ، این حنجر من

این تَف هوا ، این ریگ روان این پهلوی من ، آن نوک سنان این سینۀ من ، آن تیر خسان آن نیزۀ کین ، این هم سر من

گفتا شه دین ، کِی داور من این خنجر شمر ، این حنجر من

یارب یارب ، این وقت صلاة این تشنگی‌ام ، آن شَطّ فرات بگذشته‌ام از ، این گونه حیات این سُم سطور ، این پیکر من

گفتا شه دین ، کِی داور من این خنجر شمر ، این حنجر من

یارب یارب ، رِضا باالقضاء الله الله ، صبرا باالبلاء برمن نبود ، معبود سواک ای ناصر من ، ای یاور من

گفتا شه دین ، کِی داور من این خنجر شمر ، این حنجر من

شاعر : مرحوم حاج عباسعلی موزون

.