تســـــلیت، تسلیت، ای بنی هاشم (2)

کُشته شد، کشــــته شد حضرت قاسم

در حرم با روی خونین قرص ماه آمد

لالۀ ســـــــــــرخ حسن از قتلگاه آمد

در کنـــــــــار پیکرش، مولا به آه آمد

یـــــــــادرگار مجتبی، حضرت قاسم

بــــــــوی گُل می آید از پیراهن قاسم

موج خـون جاری شده از دامنِ قاسم

زیــــــــــر سُمّ مرکبان مانده تنِ قاسم

یـــــــــــادگار مجتبی، حضرت قاسم

کــــــربلا را داده از خون آبرو قاسم

دست و پا زد بر سر دست عمو قاسم

داشت در دل کشته گشتن آرزو قاسم

شیر میـــــــــدان نبرد حضرت قاسم

یــــــــــــا امام مجتبی در کربلا بنگر

قاسمت خوابیــــده در نزد علی اکبر

بـــــوده است آن فدای مکتب و رهبر

کُشتۀ راه نمــــــــــاز حضرت قاسم

بین بــــــــــه میدان قامتِ پرپر قاسم

بی زره دیدی چـــه آمد بر سر قاسم

گشته پیراهن یـــــــکی با پیکر قاسم

یادگار مجتبی حضــــــــــــرت قاسم

(میثم)