منم آن سری که ، به دارِ حسینم همان تحفه ای که نثارِ حسینم من آن صیدی ام که شکار حسینم الهی که محشر کنارِ حسینم ..

ما خانه به دوشانِ بیابانِ بلایم در موجِ بلا مست زِ صهبای ولاییم ما غرق گناهیمُ جز این توشه نداریم ما کعبه بجز مرقد شش گوشه نداریم

ای جان .. ای جان .. ای جان ..

گدایم گدایم ، به تو مبتلایم مصیبت سُرایم به سوز و نوایم عطا کردی و من ، همیشه رضایم کمم را نبین و ببر کربلایَم .. هرشب دلم آواره ی بین الحرمین ست عمریست دلم بی سرو سامان حسین ست جانم به سر دستُ خریدار حسین ست من خاک قدم هایِ علمدار حسینم

ای جان .. ای جان .. ای جان ..

تو را از دلُ و جان ، پسندیدم ای جان همی گویم از جان ، حسین جان حسین جان

ما سینه زن و گریه کنِ داغ حسینیم ما خادم این بیرقِ عشاق حسینیم ما غرق گناهیمُ جز این توشه نداریم ما کعبه بجز مرقدِ شش گوشه نداریم

ای جان .. ای جان .. ای جان ..

صلی الله علیک یا اباعبدالله ..

أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ الْمَرْفُوعِ أَلسَّلامُ عَلَى الشَّیْبِ الْخَضیبِ

واویلا .. واویلا ..