اذن بگرفت اکبر و دست پدر بوسید و رفت

عازم رزم سپاه اشقیا گردیدو رفت

آل عصمت را به تن شد جامه ی صبر چاک چاک

چونکه او بر قامت رعنا کفن پوشید و رفت

گفت لیلا ای خدا آرام جانم اکبرم

نور چشمان ترم ، چشم از جهان پوشید و رفت

هر کجا بگذاشت پا چون مرتضی در دشت کین

مشرکین را همچو طوماری بهم پیچید و رفت

آه از آن ساعت که از زین واژگون شد بر زمین

شد ببالین جوانش همچونی نالید و رفت

گر چه عطشان بود اما از شراب سلسبیل

ساغری از دست جدش مصطفی نوشید ور فت

در سپهر آرزوی شاه مظلومان حسین علیه السلام

اختری گردید طالع اندکی تابید و رفت

(صغیر اصفهانی )