آماده باش مقصد ما در سفر یکیست

سرهایمان جداست ولی بال و پر یکیست

این ها برای کشتن ما صف کشیده اند

از هر کجای دشت بپرسی خبر یکیست

دار و ندارمان همه در بین خیمه هاست

آتش که شعله ور بشود خشک و تر یکیست

حتی به روی اکبر من تیغ می کشند

با اینکه با پیامبر از هر نظر یکیست

*عباس عزیزدلم،پسر ام بنین،مادرت یه عمر خودش رو کنیز بابای ما میدونست؛میدونی گناه ما چیه؟*

تنها به این گناه که فرزند حیدریم

تنها به این دلیل که ما را پدر یکیست

آیا کسی نمانده که یاری کند مرا

اینجا میان این همه لشکر اگر یکیست

عباس من برادر من نور چشم من

طرز مصاف کردن تو با پدر یکیست

تنها رجز بخوان و بگو یا علی مدد

در چشم شیر ، یک نفر و صد نفر یکیست

چشم انتظار آمدنت از شریعه اند

حالا دعای اهل حرم بیشتر یکیست

بعد از من و تو زینب اگر نشنود بدان

خونین بدن زیاد، ولی خون جگر یکیست

از بس حروف پیکر پاکت مقطعه ست

پائین پای مرقد و بالای سر یکیست

*عرض من تمامه"ورجع الحسین الی المخیم منکسرا حزینا باکیا"دیدند کمرش شکسته؛داره گریه میکنه"یکفکف دموعه بکمه"داره با آستین پیراهن اشک ها رو پاک میکنه؛آقا،جلو خیمه زینب آمده،رقیه آمده، سکینه آمده،همه چشم انتظارند، آقا جونم اشک ها رو با آستین پاک کردی،قد خمیده و رنگ پریده رو چه میکنی؟ آقا محاسنت کنار علقمه سفیده،ناله بزن یاحسین ....

دادی دو دست و دست دوعالم بسوی تست*

شاعر : احمد علوی