برو به سمت میدون جوون قد بلندم سربند یا علی رو به پیشونیت میبندم ساحل تشنه دریا مونده پشت سرت دلم جومونده رفتی حسرت بابا مونده .. رفتی بی تو دلم گرفته بی تو دل حرم گرفته چشمام بارش غم گرفته علی علی علی اکبرم.. رو زانوهام خودم رو رویِ زمین کشیدم تا عاقبت کنارِ پیکرِ تو رسیدم خونِت به مو حنا کشیده نیزه پیکر تو دریده عطرت تو کربلا پیچیده بابا رفتن تو پیرم کرد داغت از زندگی سیرم کرد پیش همه زمین گیرم کرد *باور کنید علی اکبر کارو تموم کرده بود .. ابی عبدالله دید بچه جواب نمیده ، دید جوونش دیگه جواب نمیده ، داشت جون میداد .. همه گفتن حسین کارش تمومه .. میدونید کی نجات داد امامُ؟.. میدونی کی حسینُ دوباره برگردوند؟.. زینب دید حالا موقشه باید بیام وسط میدون .. حسین غیرتیِ .. حسین ببینه ناموسش وسط نامحرما اومده .. آی حسین * بابا ، بابا علیِ اکبر ... .