گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه نیست  ...

گر شبی درخانۀ لیلی تو را مهمان کنند

گولِ نعمت رامخور درفکر صاحب خانه باش

*آقا طلا دیگه به دردم نمیخوره .... چی میخوای ؟؟... خودتو ....  قول بده دم جون دادنم بیای ... فرمود ان شاالله حتما میام ، اومد و سرشُ به دامن گرفت ...*

شنیدم سجیتکم الکَرم

شما رو رها کنم کجا برم؟

آخرش حاجتمو من میگیرم

یه روز از عشقِ تو مولا میمیرم

قربونِ کبوترایِ حرمت

قربونِ این همه لطفُ کرمت

عباشُ طوری رو اصغر کشیده

گمونم خیلی خجالت کشیده ...

بچه ها دستِ بابا خونی شده

گمونم شش ماهه قربونی شده

*پردۀ خیمه رو کنار زدن ، رباب قبول باشه ... خدا قربونیتُ اَزت قبول کنه ... سربچه ت به پوست آویزان ...*

به جای آنکه رهایم کنی رَهم دادی

*دلت نیومد من جا بمونم از قافله ... با اینکه همه کار برای این که از چشمت بیفتم ازم سر زد بود .... سرم پایین بود اما گوشم باز بود ، گوشِ دلمو میگم ... میخواستم کَرَمت و امتحان کنم ، ببینم بازم میگی بیا ....*

بجایِ آنکه  رهایم کنی رَهم دادی

کرَم نمودی و گفتی بیا پذیرفتی .....