*فقط امشب تو امام زمان رو صدا نمي زني،يه آقاي ديگه اي هم هست،چشم انتظار،تو بستر مرگ افتاده،چشم انتظار آقازاده اش ،هي صدا مي زنه: پسرم مهدي جان، صدا زد :*

سوخت از زهر زپا تا سر  من اي پسرم
مانده بر راه تو چشم تر  من اي پسرم
آخرين لحظه ي ديدار رسيده است بيا
مي دهد بوي سفر بستر  من اي پسرم
با لب  تشنه و با اين جگر  پاره شده
نام تو زمزمه ي آخر  من اي پسرم
همه ي هستي  من سوخته در غربت و غم
بنشين بر سر  خاكستر  من اي پسرم
حجره ي بسته ي من چون قفس تنگ شده

در قفس ريخته بال و پر من اي پسرم
جان به لب دارم و از درد كشم پا به زمين
اي قرار  دل من، دلبر  من، اي پسرم
همه ی غصه ی من غربت تنهایی توست
این چنین گریه نكن در بر من ای پسرم
با قد خم شده خویش مرا می خواند
از جنان مادر غم پرور من ای پسرم