باز دوباره بساطِ مستونِگیمون جوره جوره آسمونِ شهرری جشنُ و سرورِ تو دلایِ اهل ری شادیُ شورِ ولادتِ نوره ...

عشقِ من بیحدِ من تبم رو صدِ یارِ من این کریمِ ...

دلبرِ مه لقا وارثِ مجتبی شخصه عبدالعظیمِ ...

آقایِ ما هستی و سروری عشقِ مایی،به به چه محشری مثلِ حسن آقایِ عالمین تو از اهلِ عالم دل می بری

مولا مولا یا سیدالکریم ...

همه دستا بره سمتِ آسمون به سویِ الله همگی با هم بگید الحمدلله چقدر رفته به مجتبی ماشاالله صد قل هوالله ...

انگاری مجتباست بانیِ کربلاست مردونه خیلی آقاست

محشره دلبره واقعاً سروره فاتحِ کل دلهاست

همسایگی حقش ادا شده دل پیشِ تو آقا گدا شده مطمئنم با یک دعایِ تو روزیِ ما کربُبَلا شده

مولا مولا یا سیدالکریم ...

.