اگر بال و پرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
وگر جان و سرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر روز قیامت از عطش جانم به لب آید
شرابِ کوثرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر آبِ بقا ریزند بی حیدر نمی نوشم
وگر چشم ترم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر سلمان شوم بی مهر زهرا نامسلمانم
خلوصِ بوذرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر چون نخل خشکی باشم و از روضۀ رضوان
همه برگ و برم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر از کلّ سادات ملک بر قلّۀ گردون
مقام برترم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر بر مسندِ شاهی به بام عرش بنشینم
هزاران کشورم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر از کثرت اشگِ سحر در خلوت شب ها
در دریا گوهرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر دائم بمیرم وز نفس های مسیحایی
روان بر پیکرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
اگر با جام خضر از چشمۀ آب بقا، هر دم
حیات دیگرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
کی ام من «میثمم» عمری گدای کوی زهرایم
و گر صد افسرم بخشند بی زهرا نمی خواهم
 
شاعر : استادغلامرضا سازگار
.