یه رحمی کن به دل من که خونه
نذار حسرت به دل من بمونه

خواهرمُ این همه راه اومدم تو رو ببینم
یادته برادرامُ،داغشون نشست رو سینه م

دیدم توی راه  کربلا رو
دیدم هجومِ  دشمنا رو
دیدم همه ی  روضه ها رو
رضاجان ...

هفده روزه که بیمارم
از این داغی که دیدم 
هفده روزه عزادارم
از دنیا دل بریدم ..

آه ، رضاجانم ....

بذار باشم زیر سایه ت همیشه
برام جایی حرم تو نمیشه