در بهشتم، شكسته شد زهرا

ببین دستام، كه بسته شد زهرا

آتیش گرفته ،خونه ی مولا

شده حیدر ،غریب و تنها

قصه ی كوچه، می گیره جونم و غلاف شمشیر

برید اَمونم و عدو شكسته ،در خونم و

اَمان ،اَمان از این غریبی ، اَمان از این غریبی،

به كی بگم این، غریبیم و حالا

عدو گرفته ،محسنم و زهرا

شهر مدینه، پر نامرده

دل غریبم، پر غم و درده

دیگه شروعه ،غریبیه منه

آتیش غربت، به دل حسنه

كه نیم شبها ،ناله می زنه، وای

اَمان ،اَمان از این غریبی ، اَمان از این غریبی

اول مظلوم علی اول مظلوم علی