بازهم آمدم آقا ، سر پیمان هستم
بر سر عهدِ شما با سر و با جان هستم

گرچه این آمدنم هم کرم و لطف شماست
*اگه تو دعوتم نمی کردی نمیتونستم سرِ سفرۀ روضۀ مادرت بیام ..*

 گرچه این آمدنم هم کرم و لطف شماست
باز بر سفرۀ احسانِ تو مهمان هستم

جمعه ها عصر به یکباره دلم می گیرد
مثل یک ابرم و آمادۀ باران هستم

اشک من دست خودم نیست خودت میدانی
روزگاری است که از هجر تو گریان هستم

کاش سربازِ تو بودم من و سربارت نه
من که از عمرِ هدر رفته پشیمان هستم

پدرم گفت از این خانه به جایی نروم
تارمق در بدنم هست پدر جان هستم

مادرم کرد دعا در وسط روضه ، اگر
خادم روضۀ سالارِ شهیدان هستم

یارب از فیض شهادت سروسامانم ده
من که از دستِ خودم بی سروسامان هستم

کاش می شد که ببینم شب جمعه ارباب
کربلا در حرم امن تو مهمان هستم

شاعر : علی ساعدی