اگر خیلِ مژگانِ گیرا نبود «ابالفضل»
اگر برقِ چشمانِ آقا نبود «ابالفضل»
و اینقدر خوش قدّ و بالا نبود «ابالفضل»
چه میشُد که اینقدر زیبا نبود «ابالفضل»

ببین آخر از دور ، چشمش زدند
خدایا چه بدجور ، چشمش زدند

به سویِ حرم راه طفلان گرفت «ابالفضل»
که از بارشِ تیر باران گرفت «ابالفضل»
دو بازویِ او  تیغِ بُران گرفت «ابالفضل»
ولی مَشک را  او به دندان گرفت «ابالفضل»

نَفَس زد به تاب آمدم صبر کن
که خانم رُباب آمدم صبر کن

«یا عباس جیب الماء لسکینه ..»

چه شد حرمله روی زانو نشست «ابالفضل»
که تیرش میانِ دو اَبرو نشست «ابالفضل»
نوکِ نیزه‌ای سمتِ پهلو نشست «ابالفضل»
عمودی به سر خورد و بر او نشست «ابالفضل»

عمو از سرِ زین زمین ریخت ریخت 
سپاهی سرش از کمین ریخت ریخت

سر و وضعِ او را بِهَم ریختند ، اباالفضل
به نیزه عمو را بِهَم ریختند ، اباالفضل
به تیغی گلو را بِهَم ریختند ، اباالفضل
کشیدند و مو را بِهَم ریختند ، اباالفضل

حرامی همه پشتِ هم آمدند
پس از او ارازل حرم آمدند

پس از او دلِ زارِ خواهر شکست «ابالفضل»
یتیمی زمین خورد و از پَر شکست «ابالفضل»
و سیلی چنان خورد که سر شکست «ابالفضل»
که دندان شیریِ دختر شکست «ابالفضل»

یتیمی عمو گفت او را زدند
چه کج رویِ نیزه عمو را زدند

«یا عباس جیب الماء لسکینه ..»

شاعر : حسن لطفی