بــرخیز کــه گــاه عــدل و داد اســت امــشب

مـــــــــیلاد مـــبارک جــــواد است امشب

جــبرئیل دهــد مـــژده کـــه ای حــاجــــتمند

هـــــــــنگام گـــرفتن مـــــراد است امشب

«فاخر مشهدی»

٭   ٭   ٭

تـــنها  جــــواد  آل  مـــحمد  تــــویی  بـــنام

بــــا  آن  کـه  بـوده انــد هـــمه اولـــیا جــــواد

مـا را بـه یــاد تــوست بــه شـام ولادتـت

گه ذکـر یـا  کـریم  و  گـهی  ذکـر  یـا  جــواد

٭   ٭   ٭

محتاج به لطف و کـــرم وجــود جـــوادم

از  بـــهر  گــدایی  بــه  درش  روی  نــــهادم

مــولا ز گدای در خود روی مــــگردان

دســـــتم ز کـــرم گـــیر کـــه از پـــای فـــتادم

٭   ٭   ٭

شب میلاد تو جبرئیل ندا داد کـه بـــاز

از پی شام، مـــبارک ســــحری پــــــــیدا شـد

از افــق مــاه درخـــشان رجب داد نـــوید

کـــه ز خورشیــــد ولایت قـــمری پیـــدا شـــد

٭   ٭   ٭

ای کــــه روح عـــــبادتی مــــا را

  عـــــذر خــــواه قـــیامتی مـــا را

جــــان جـــانان عــنایتی مـــــا را

   یـــــا جــــواد الائـــــمه ادرکـــنی