روزی که اومدم دنیا
مادرِ من میگه بابا
کامِ مَنُ وا کرده با
تربتِ اعلا مالِ کربلا

ای نورِ کائنات
ای کِشتیِ نجات
ای شاهِ کربلا
جانم به فدات...

بَه بَه بَه شبِ سیاهی ها سر شد
بَه بَه بهَ بازم فاطمه مادر شد
بَه بَه بَه امام حسن برادر شد
بَه بَه بَه چه خوشبحالِ نوکر شد

ای که قدیمُ الاحسانی
تو هم شاه و هم سلطانی
عشقِ مَردمِ ایرانی
کِلیدِ مَفاتیحُ الجَنانی

ای آرزویِ من
ای آبرویِ من
ای خونه ات همه جا
رو به رویِ من...

ای نورِ کائنات
ای کِشتیِ نجات
ای شاهِ کربلا
جانم به فدات...

بَه بَه بَه چه محشری چه غوغایی
بَه بَه بَه چه دلبری چه لیلایی
بَه بَه بَه چه عشقی و چه آقایی
بَه بَه بَه حسین چه اسمِ زیبایی

بَه بَه بَه شبِ سیاهی ها سر شد
بَه بَه بَه بازم فاطمه مادر شد
بَه بَه بَه امام حسن برادر شد
بَه بَه بَه چه خوشبحالِ نوکر شد

فرقی نمیکنه اَصلٰا
باشم کجایِ این دنیا
صبحِ من شروع میشه با
سلام به دوتا گنبدِ طلا

ای نورِ نَیِّرِین
ای جانِ عالَمِین
ای اِسمتِ نَمکِ
بین الحرمین...

بَه بَه بَه چی اسمی داره آقامون
بَه بَه بَه به حاءُ سین و یا و نون
بَه بَه بَه به این همه مَجانینُ
بَه بَه بَه به این جزیرۀ مجنون

بَه بَه بَه شبِ سیاهی ها سر شد
بَه بَه بَه بازم فاطمه مادر شد
بَه بَه بَه امام حسن برادر شد
بَه بَه بَه چه خوشبحالِ نوکر شد