بر روی دست ماندنِ این بارها بس است
غیر از تو رو زدن به خریدارها بس است
‌
در لُطفِ تو تحملِ آهِ فقیر نیست
فَیّاض را صدایِ گرفتارها بس است

این نَفْس مانِع است، خودت بَرطرف نما
ِِبینِ من و تو چیدنِ دیوارها بس است

من بندگی زِ تَرسِ جَهنم نمی کنم
بنده شدن به خاطرِ اجبارها بس است

خیلی گناه می کنم و توبه می کنم
دیگر بس است این همه تکرارها بس است

خدایِ من! آقایِ من!

این بار را بِخَر که دِگَر راحتم کنی
بیهوده رفتنِ سَرِ بازارها بس است

تو سُفره را برایِ همه پهن می کنی
در مهربانیِ تو همین کارها بَس است

ما را بهشت هم نبر، امّا قبول کن
لبخندِ تو برایِ گنه کارها بس است

آری فقط حُسین مرا رَد نمی کند
از این به بعد رفتنِ دربارها بس است

*نمی خوام خیلی وقتت رو امشب بگیرم ، یه بیت بگم اهل گریه باشی زار می زنی....قبلش صدا بزنیم:سَیِّدُنَا المظلوم،سَیِّدُنَا الغَریب...*

سَنان رسید و سَنان را فرو بِه پهلو کرد
دِگر مَپُرس چِه شُد ، یادِ مادَرش افتاد