سرود زیبا ویژۀ میلاد کریم اهل بیت امام حسن مجتبی علیه السلام به نفسِ حاج میثم مطیعی

نمایش جزئیات

ای نورِ دو عالم، ای جانِ دو دنیا
ای سِبطِ نَبی ، عشقِ علی ، ای گُلِ زهرا

از روشنیِ نام پُر از حُسنِ تو ای گل همه جا حِصنِ حَصین شد
در ماهِ دعا آمدنت،علتِ بخشودگیِ اَهلِ زمین شد

بر شانه ی خاتم، تو نقشِ نگینی
هم حیدر و احمد، هم روحُ الاَمینی
تو نورِ دو چشمِ همه ی اَهلِ کِسایی
تو ماه ترینی

ای آنکه سَرِ خوانِ تو عُمریست که هم دشمن و هم دوست سهیم است
شَهرُالرَّمَضٰان از کَرَم و پا قَدَمِ توست اگر شهرِ کریم است

حیدر حیدر، چشمانِ تو روشن
شد ماهِ حَق، از ماهِ تو گلشن

عشقِ اَزلی تو، شیرِ جَمَلی تو
در معرکه ها آینه ی جَنگِ علی تو

ای صلحِ تو چون ضربه ی شمشیرِ تو در معرکه کاریست حَسَن جان
در وقتِ دُعا بر لبِ ما نامِ پُرِ از حُسنِ تو جاریست حَسَن جان

دارد دلِ تنگم ،امیدِ عَطایت
بسته ست دخیلم ،بر سبزِ عَبایت
ای حیدرِ کرارِ جَمَل ثانیِ مولا
سرهاست به پایت

تو عشقی و ایمانی و تو معنی قرآنی و تو جانِ جهانی
تو ماهِ زمین ،عشقِ خدا هستی و من عاشقِ بی نام و نشانی

کریم کاری به جز جود و کَرَم نداره
آقام تو مدینه است ولی حَرَم نداره*

تو عشقی و ایمانی و تو معنی قرآنی و تو جانِ جهانی
تو ماهِ زمین ،عشقِ خدا هستی و من عاشقِ بی نام و نشانی

حیدر حیدر، چشمانِ تو روشن
شد ماهِ حق، از ماهِ تو گلشن

«شاعر فرشته حسینی»

نظر شما

تصویر امنیتی