السّلام ای شهرۀ جود و کرم، ابن الکریم
السّلام ای اهل ری را محترم، عبدالعظیم

یا حضرت عبدالعظیم ..

در جلالُ در شکوه و مرتبت هستی عظیم
خود کریمی و کرم را میدهی درس ای کریم

من چه گویم حضرتِ هادی تو را کرده خطاب
تو عزیزِ اهل بیتی وارثِ ختمی مآب

یا حضرت عبدالعظیم ..

مضجع نورانیت آرام جانِ ما همه
در شب جمعه شود زائر تو را یک فاطمه

نینوایت شهر ری، صحن و سرایت کربلا
مجتبی را مظهری، دارالشّفایت با صفا

یا حضرت عبدالعظیم ..

جانِ ما و جان کلّ ماسوا قربانِ تو
کاش میگشتم شبِ جمعه منم دربان تو

هر زمانی که دلم تنگِ غروب کربلاست
صحنِ زیبای تو آیم چونکه اینجا نینواست

یا حضرت عبدالعظیم ..

در عزای تو تمام شهر ری در ماتم است
قلب کلّ عاشقانت، زین مصیبت در غم است

ای ابوالقاسم لقب ای حضرتِ ابن الکریم
ای نسب از مجتبی،ای حضرت عبدالعظیم