خوشم که از ازل شدم، به درگهت گدا حسن
همیشه می زنم صدا، ز سوز دل تو را حسن

حسن غریبِ فاطمه...

عنایتی دلم شود، ز دام غم رها حسن
مرا مخواه بیش از این، به غصه مبتلا حسن

خدا اجازه می دهد، چنین دعا کنم حسن
که یٰا مَن اِسمُه دَوا وَ ذِکرُه شفا حسن

کریم آل فاطمه، امام مجتبی حسن
خوشم که از ازل شدم، به درگهت گدا حسن

حسن غریبِ فاطمه...

ز دست می روم اگر، ز سر مرا تو وا کنی
ز جمع عاشقانِ با صفای خود جدا کنی

خوشم اگر به یک نظر، دلم پر از صفا کنی
مرا برای نوکریِ خانه ات صدا کنی

حسن غریبِ فاطمه...

به پای سفره ی کریم، ز لطف خویش جا کنی
به دست خویش لقمه ای دهی، به این گدا حسن

دوباره نوبت عزا ، دوباره زمزمه ، نوا
دوباره غم ، دوباره دَم ، دوباره ذکرِ مجتبی

دوباره بزم خواندن از، یَلِ رشید مرتضی
دوباره یادِ فاطمه، دوباره داغ کوچه ها

خدا کند که جان دهم، به پای روضه ی شما
بخواه حاجت مرا، ز درگه خدا حسن

خوشم که از ازل شدم، به درگهت گدا حسن
کریم آل فاطمه امام مجتبی حسن

حسن غریبِ فاطمه...