ای عرش زمین بوست ای چرخ زمین گیرت
ای دست قضا دائم در پنجه ی تقدیرت
هم پای رسل بسته در حلقه ی زنجیرت
هم قلب ملک روشن در مکتب تَنویرت
پاکان دو عالم پاک از آیه ی تطهیرت
حسن ازلی پیدا بر خَلق ز تصویرت
در روی تو می بینم مِهر رخ سرمد را
در وصف تو می خوانم "ماکانَ محمد" (ص) را

خورشید اگر وام از رخسار تو نَستاند
تا حشر ز بی نوری در کام افق ماند
جبرئیل امین خود را محتاج تو می داند
بر خیل مَلک دائم اوصاف تو می خواند
حق عالم خلقت را برگِرد تو گَرداند
حیدر دُر مدح از لب بر پای تو افشاند

با آن که بود مولا مخلوقِ دو عالم را
فرمود که من عبدم پیغمبر اکرم را

تو مشعل ایمانی
تو باغِ گُل دینی
تو جلوه ی آغازی
تو فیض نخستینی
تو آیینه ی حقی
تو صاحب آئینی
تو رهبر امکانی
تو لنگر تمکینی
دارنده ی وَلیلی
آرنده ی وَتینی
مُدَثِّرُ و مُذَّمِل
طاهایی و یاسینی
تو باغی و زهرا گُل
تو شهری و حیدر در
زهرا تو و تو زهرا
حیدر تو و تو حیدر
طوفان شده رام نور
از یُمن ولای تو
بشکافته دریا را
موسی به عصای تو
بر چرخ چهارم شد
عیسی به هوای تو
از چاه برون آمد
یوسف به دعای تو
داوود زبورش را
خوانده به نوای تو
یونس به دل ماهی
مشمول ثنای تو
داور به تو میبالد
قرآن به تو مینازد
زهرا به تو دل داده
حیدر به تو جان بازد