ای مادر دلتنگم هواتو کردم
تو روضه باید پِیت بگردم

قد خمت عمر کَمِت واسه کدوم گریه کنم!
مادرمی میشه مگه برات آروم گریه کنم!

تا اون روزی که، برات بمیرم
شبیه مولا زبون میگیرم ..

وایِ منو وایِ منو وایِ من
میخِ در و سینه زهرای من ..

در وسط کوچه تو را میزدند
کاش به جایِ تو مرا میزدند ..

گوشۀ چشم تو چرا شد کبود
فاطمه‌جان مگر علی مرده بود؟! ..

وایِ منو وایِ منو وایِ من ..
ــــــــــــــــ
ای مادر ممنونم منو آوردی
تو خونه دستِ حسین سپردی

بشین براش، پیرهن بدوز
که من به پات زار بزنم
منم ببر تو قتلگاه
که پا به پات زار بزنم

با این امید که، براش بمیرم
با ناله‌ی تو زبون میگیرم

مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود
مگر حسینِ‌تشنه لب عزیز مصطفی نبود

حسینِ من .. حسینِ من ..

.