تا چشماش به این دنیا تابیده

به هر هفت آسمون نور پاشیده

روی ماهش شبیه خورشیده

توو آغوش خدیجه خوابیده

جبریل بالا سرش اسفند میگردونه

با خندیدنش مادر رو میخندونه

از ذوق دیدنش عالم غزل خونه

غزل خونه، غزل خونه

چه شاده قلبِ پیغمبر

رسیده سورۀ کوثر

به کوری چشای شور و شوم دشمن ابتر مدد زهرا ..

با اشکای شوقش میگه

بابا اذان و اقامه واسه زهرا

خبر داره که گلبرگ یاسش

می مونه پای دین، پای مولا

فاطمه شد نام زهرای پیغمبر

چون توو آشوب و غوغای صف محشر

میگیره دستای دلدادۀ حیدر

همین دختر، همین مادر

قیامت میکنه برپا میون ما گنه کارا

جدا میکنه هرکی گریه کرده برا عاشورا مدد زهرا ..

شاعر: سید مهدی سرخان