از آسمون باز بارون میباره، هِی دونه دونه
جشن و سروره، عالم به عالم ، خونه به خونه
نوبتی هم باشه وقت جشنِ، روز جوونه

دلامون شاده روی لبامون باده
خدا داده به آقامون یه اقازاده

من حیدری‌ام ، پیغمبری‌ام
من جوونم و علی اکبری‌ام

«علی اکبر آقا ، علی اکبر‌»

با هر زبونی هرجور میتونی، عشقو صدا کن
از عمق جونت هستیت رو واسه، عشقت فدا کن
حیدر نمازِ عشقو میخونه، بش اقتدا کن

شاهم که باشی، دستت رو باید، حیدر بگیره
هر دینی داری، اینو بدون که، حیدر امیره
هرکی علی رو، دوسِش نداره، باید بمیره

عرب و ترک و لریم هممون مجنون
علی عشقمونه و علی آقامون

تاج سرمی،در به درتم
افتخارمه، که من نوکرتم

«علی مولا حیدر ، علی مولا»

ای رودُم ای رود، مو با زِبونه، خوم سیت ایخونُم
اَر بنیَری تو، او چشمت ایبو، آروم جونم
اِشنُفتی حرفِ، یو رو سیانه، والله ایدونم

ایجوشه والله، خینُم به عشقت، خوتم ایدونی
ایمیره والله، ار یو گدانه، اَ خوت برونی
بیچاره ایبو، یو جز تو ناره، یه هم زبونی

مو که هفت پشتم همه اویِن پیرت
بَچلُم قوربون یو کُرٓ کوچیرت

مجنون تُنُم، هی جار ایزنُم
مو در به درِ، حسین و حسنُم

«علی مولا حیدر ، علی مولا»

سنی و شیعه، از عشق حیدر، مجنون و مستیم
ما امت عشق، از دولت عشق، پاینده هستیم
حاشا که یک روز، برگردیم از اون، عهدی که بستیم

فرقی نداره، خمپاره و توپ، یا سیل و طوفان
سنگم بباره، کم نمیاره، این عزم و ایمان
یک رنگ و یک دل، باهم می مونیم، ما پای اسلام و پای ایران

نخوری غم هم وطن باتو می مونیم
هواتو داریم و دردتو می دونیم

وقتی کِسلی، یا خون به دلی
کار دلتو، تو بسپر به علی

«علی مولا حیدر ، علی مولا»

شاعر : #داوود_رحیمی