همچین که بچه رو گرفت مقابل دشمن، عالم و امکان دَرِ خونه ی ابی عبدالله میرن رو میزنن، اما کربلا اربابِ ما به بدترین آدما رو زد، صدا زد:" مُنّوا عَلَینا " بر ما منت بذارید...حسین...بذار یه چند جمله از زبونِ مادرش بگم:...*

شب و روزام اینطوری سر نمیشه
بدتر از این میشه بهتر نمیشه

دلمو به گهواره ش خوش نکنین
اینا واسم علی اصغر نمیشه

حرمله وصله ی جونمو گرفت
عصای قدِّ کمونمو گرفت

نمک زندگیمون شیر خواره بود
حرمله یکی یدونه مو گرفت

* این حرفارو اون زمانی داره میزنه که خودش سوارِ ناقه ی عریان شده، سَرِ علی اصغرش رویِ نیزه مقابلشِ، گفت: مادر!...*

اشکِ اَبرِ تو مگه یادم میره
قتلِ صبرِ تو مگه یادم میره

کفن و دفن تو اگه یادم بره
نبشِ قبرِ تو مگه یادم میره

#شاعر یاسین قاسمی

*گفت: اون لحظه ای که همه دنبالِ غنیمت ها بودن، یه نانجیبی که میشناختمش که خیلی حریص هم بود، دیدم یه گوشه ای با خیالِ راحت ایستاده، نگو این نانجیب از قبل غنیمتش رو نشون گذاشته بود، دیدم اومد پشتِ خیمه ها، نیزه رو داخلِ خاک کرد، ان شاءالله رباب ندیده باشه...*

بی‌تابم و باز حرفِ صبر آمده است
تو رفتی و آه! تازه ابر آمده است

انگار به کشتنِ تو راضی نشده
با نیزه برای نبشِ قبر آمده است

#شاعر محمد رسولي

رباب هست و خروش و خسته حالی
به دامن اشک و جای طفل خالی

اگر گهواره را پس داده بودند
دلش خوش بود با طفل خیالی

الهی حرمله آتش بگیری
کبوتر بچمو از من گرفتی