سرود ولادت کریم اهل بیت امام حسن علیه السلام به نفس حاج میثم مطیعی

نمایش جزئیات

ای نورِ دو عالم، ای جانِ دو دنیا
ای سِبطِ نَبی، عشقِ علی، ای گُلِ زهرا

از روشنیِ نام پُر از حُسنِ تو ای گل همه جا حِصنِ حَصین شد
در ماهِ دعا آمدنت علتِ بخشودگیِ اَهلِ زمین شد

بر شانۀ خاتم، تو نقشِ نگینی
هم حیدر و احمد، هم روحُ الاَمینی
تو نورِ دو چشمِ همۀ اَهلِ کِسایی
تو ماه ترینی

ای آنکه سَرِ خوانِ تو عُمریست که هم دشمن و هم دوست سهیم است
شَهرُ الرَّمَضٰان از کَرَم و پا قَدَمِ توست اگر شهرِ کریم است

عشقِ اَزلی تو، شیرِ جَمَلی تو
در معرکه‌ها آینۀ جَنگِ علی تو

ای صلحِ تو چون ضربۀ شمشیرِ تو در معرکه کاریست حَسَن جان
در وقتِ دُعا بر لبِ ما نامِ پُرِ از حُسنِ تو جاریست حَسَن جان

دارد دلِ تنگم، امیدِ عَطایت
بسته ست دخیلم، بر سبزِ عَبایت
ای حیدرِ کرارِ جَمَل ثانیِ مولا
سرهاست به پایت

تو عشقیُ ایمانیُ تو معنی قرآنیُ تو جانِ جهانی
تو ماهِ زمین، عشقِ خدا هستیُ من عاشقِ بی‌نام و نشانی