حالا که اومده شبایِ آخر
بیا به حقِ عاشقات صدام کن
خودت میدونی خیلی رو سیاهم
مهمونت رو محل بده نگاه کن!

شرمندۀ خوبیاتم خدا جون
دستایِ خالیمو برات آوردم
گناهامو ندید بگیر مهربون
من که میدونم آبروتُ بردم

سرم پایینِ از خجالت ولی
ببین چشام ابری و بارونیه
دل نگرونم برا اینکه دیگه
لحظه‌هایِ آخرِ مهمونیه

چی میشه بیدار شم از این غفلتا
باید دیگه خودم رو پیدا کنم
بسه دیگه گناه، میخوام دلم رو
با گریه به حسین احیا کن

گریه برا منی که کم آوردم
مثه دوای دردِ بی درمونِ
گریه خوبه فقط برای حسین
خوش به حالِ چشمایی که گریونه

گریه صلاحِ و با چشم گریون
میخوام برا آقام غلامی کنم
میخوام اگه بهم اجاره بده
به محضرش عرضِ سلامی کنم

سلام آقایِ مظلوم و غریبم
به دردِ تو نمیخورم میدونم
بغضِ زیارت گلومو گرفته
با گریه رو به حرمت میخونم

کربُبَلات منو دیوونه کرده
راهِ حرم بسته شده کاری کن
یه سالِ که شش گوشه‌تُ ندیده
خیلی دلم خسته شده کاری کن

این دلی که زدم به نامت سند
سراغتُ داره میگیره هر شب
ناخودآگاه دلم میگه داد بزن
ای امون از دلِ صبورِ زینب

.