"اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یا اَباعَبْدِاللَّه، السَّلامُ عَلَى الْحُسَیْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَیْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَیْن"
*شب تاسوعاست، امشب همه ی عالم گریه کنِ عباس هستند...*"یا کاشِفَ الْکَرْبِ عَنْ وَجْهِ الْحُسَیْنِ اِکْشِفْ کَرْبى بِحَقِ اَخْیکَ الْحُسَیْن"
*امشب شبِ امام زمان هم هست، آخه آقا فرمودند: هر جایی نامِ عموم عباس برده بشه میام... امشب هی زیر لب بگو: یابن الحسن!کجایی؟ کجا تو این جلسه نشستی؟ میاد، قطعاً میاد، شک نکنید.." السَّلامُ عَلَيْكَ يَا صاحِبَ العَصرِ وَ الزَّمان"

شبیه برف که درگیرِ آفتاب شده
دلم زِ شدت هُرم فراق آب شده

میانِ عاشقُ معشوق هیچ حائل نیست
اما گناهکاری من بینِ ما حجاب شده

*اگه گناهای من امشب باعث میشه که نتونم برا آقام گریه کنم، همین اول جلسه میگم: غلط کردم، یکسال چشم انتظار بودم شبِ تاسوعا برسه، یکسال منتظر بودم شبِ اباالفضل بشه، بیام برات داد بزنم و گریه کنم... عزیزِ زهرا!...*

چقدر پیشِ نگاهِ تو معصیت کردم
چقدر پیشِ تو این عاشقت خراب شده

*اون لحظه ای که مستِ گناه بودم اصلاً حواسم به تو نبود، یه امشب رو به من اجازه بده تا من خوب گریه کنم...*

به سیلیِ پدرانه همیشه محتاجم
که سر به راه شد آن طفل که عِتاب شده

چقدر آه نوشتم به دستِ تو نرسید
فراق نامه ی من این چنین کتاب شده

به غیرِ پشتِ دَرِ خانه ات کجا بروم؟
همان گدایِ سرافکنده ی جواب شده

وصالِ یار بجز سوختن میسر نیست
بگو به شمع که پروانه ات مُجاب شده

کلیدِ قُرب بُکاهِ دم سحرگاه است
دو قطره اشک بریزی فتحِ باب شده

درختِ آب نخورده ثمر نخواهد داد
دعا به لطفِ همین گریه مستجاب شده

برای بَرده خریدن به من اشاره بکن
به این سیاه بگو نوکرت حساب شده

تو را به خونِ علی اصغرِ حسین بیا
بیا که شیعه ی تو غرقِ در عذاب شده

به خوبا سر میزنی، مگه بدا دل ندارن؟
یه سر هم به ما بزن، ای خوبِ خوبا آقاجون!

*اگه تو آقایِ خوبایی، اگه تو آقایِ پاکایی، مَنِ گنهکار این شبا کجا برم؟...*

گلِ نرگس بیا بیا....

نه كنارت نشانيم
نه زپيشت برانيم

به كجا مي كشانيم؟
چه شود ختم كار من؟

.