«الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی جَعَلَنَا مِنَ الْمُتَمَسِّکِینَ بِوِلاَیَهِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْأَئِمَّهِ عَلَیْهِمُ السَّلاَمُ»

هَا عَلِيّ بَشَرٌ كَيْفَ بَشَرْ رَبُّهُ فِيهِ تَجَلَّى وَ ظَهَرْ
عِلَّةُ الكَوْنِ وَلَوْلاَهُ لَمَاكَانَ لِلْعَالَمِ عَيْنٌ وَأثَرْ
فَلَكٍ فِيهِ نُجُومْصَدَفٌ في صَدَفٍ فِيهِ دُرَرْ
أسَدُ اللهِ إذَا صَالَ وَصَاحْأبُو الأيْتَامِ إذَا جَادَ وَبَرْ

خاک نعلین علی دُرّ و گوهر
ها علی بشر کیف بشر

چو شهر علم بنا گشت در علی بشود
بدا به حال هر آن کس که بر علی بشود

غدیر صحنه‌ی اوج ولایت است ببین
پیمبر آمده از هر نظر علی بشود

چه محشری شده بر پا به روی بار شتر
حساب کن که نبی ضرب در علی بشود

در این معادله اصلا درست هم این است
خبر رسان که نبی شد خبر علی بشود

نه این که نام علی حافظ ابوالبشر است
قرار بود دعای سفر علی بشود

تبر به دست اگر بت شکن شد ابراهیم
نبی ست بت شکن اما تبر علی بشود

چه در غدیر چه در خیبر و چه در محشر
قرار هست فقط یک نفر علی بشود

به غیر فاطمه آن هم نه در تمام جهات
نمی شود که کسی این قدر علی بشود

فقط برای حسین است این فضلیت که :
پدر علی و هر آن چه پسر علی بشود

شاعر : مهدی رحیمی
ــــــــــــــــــ
اگر لازم شود حرف از دهان بیرون نمی آید
که بی اذن علی تیر از کمان بیرون نمی آید

علی را گر که بردارند از بین شهادت ها
صدا از بند بند این اذان بیرون نمی آید

نگوید گر که ابراهیم در آتش علی جانم
یقینا سربلند از امتحان بیرون نمی آید

چه رزمی می کند حیدر که در هنگام پیکارش
صدا از دوستان و دشمنان بیرون نمی آید

همین گونه به وقت گفتن تسبیح زهرایش
نفس از سینه ی صاحبدلان بیرون نمی آید

دهانم باز شد ذکر علی سوزاند دنیا را
به جز آتش که از آتش فشان بیرون نمی آید

شنیدم شاطر عباس صبوحی گفته بی نامش
به ولله از تنور گرم نان بیرون نمی آید

نجف میخانه ی شیعه ست یعنی مشتری اینجا
بمیرد دست خالی از دکان بیرون نمی آید

به لطف صاحبم راضی ام اینگونه ، که از خانه ؛
سگ اهلی برای استخوان بیرون نمی آید

چه زحمت می‌کشی بیهوده عزرائیل، ازاین تن
نخواهد حیدر کرار جان بیرون نمی آید

شاعر : مهدی رحیمی

نام ما را بنویسد به ایوان نجف
نشد از نام سگ کهف، کتاب آلوده