عشق می کنم با صحن گوهرشادت
عشق می کنم با پنجره فولادت

گدای تو منم از همون قدیم
منو ببر به روزای بچگیم
تو رو می خوام کِس و کار زندگیم
یا امام رضا...

با کبوترای تو آقا خیلی ساله مأنوسم
تو رو که ندیدمت هیچ وقت
عوضش ضریحو می بوسم

عشق می کنم با صحن گوهرشادت
عشق می کنم با پنجره فولادت

عشق می کنم با هر کی شد همنامت
عشق می کنم با چوب پَرِ خُدّامت

کجا داره سحرای صحنِ تو
خدا بخواد می بینم بازم تو رو
تو به کسی ندیدم بگی برو
یا امام رضا...

هیچکس و ندیدم که بره دست خالی از این در
یه روزی به خادمات گفتم مگه داریم از تو آقاتر

عشق می کنم با صحن گوهرشادت
عشق می کنم با پنجره فولادت

کِیف میکنم تو لحظه ی دیدارت
کِیف میکنم کنار این زُوّارت

دیگه نذار نوکرت تَلَف بشه
زندگیمون بِره بی هدف بشه
کاش روزیمون کربلا نجف بشه
یا امام رضا...

عاشقِ اباالفضلم سَرِ سفره ی اباالفضلم
مادرم یه روز بهم گفته گِره خورده ی اباالفضلم

عشق می کنم با صحن گوهرشادت
عشق می کنم با پنجره فولادت

.