هوا بهاریه، عُمر همه سیاهیا سر شد
زمین گلستونه، مژده بدید آمنه مادر شد

بَلَغَ العُلَىٰ بِكَمَالِهِ ی
كَشَفَ الدُّجَىٰ بِجَمَالِهِ ی
حَسُنَتْ جَميعُ خِصَالِهِ ی
صَلُّوا عَلَيهِ وَ آلِهِ

دنیا با تو چقدر زیباست
اسم زیبات روی لب‌هاست
امشب ذکر همه عالم؛ یا اباالزهراست

علی بابای منه، تو بابای علی
علی دریایِ منه، تو دریای علی
علی دنیای منه، تو دنیای علی

بهشت تو گلدونِ خونه ی زهرایِ توئه آقا
دوامِ خورشید از گرمیِ دستای توئه آقا

به فدای جلوه‌ی احمدی
ز همه جهان تو سرآمدی
تو رسول مصطفَی الْاَمجدی
تو محمدی، تو محمدی

حالم خوبه تو این شب‌ها
میریزی عشق تو این دستا

هر جایی که تویی اونجا جَنَّتُ‌الأعلَیٰ 

علی ارباب منه، تو ارباب علی
علی مهتابِ منه، تو مهتاب علی
علی محرابِ منه، تو محرابِ علی

علی بابای منه، تو بابای علی
علی دریایِ منه، تو دریای علی
علی دنیای منه، تو دنیای علی

اگرچه دورِ تو، یه عالمه مثل من عاشق شد
ولی تو این مکتب، یکی فقط امام صادق شد

همه زنده از منطق توییم
عشق اینه که ما عاشق توییم
عاشق تو و بچه‌های تو
مخصوصاً امامْ صادقِ توییم

دست گرمش کَرَم داره
سایه روی سرم داره
این آقا هم تو قلبامون یه حرم داره

یه روزی خاک بقیع بارون میگیره
جامو زهرا گوشه‌ی ایوون میگیره
یه روزی میشه بقیع سامون میگیره
بارون میگیره

علی بابای منه، تو بابای علی
علی دریایِ منه، تو دریای علی
علی دنیای منه، تو دنیای علی

.