شهر مدینه غرق سرورِ
اومد به دنیا اونی که یک پارچه نورِ

ستاره بارونه دوباره آسمونِ شهر قلبم پُرِ ستاره
اومده دنیا دلبری که تو تمومِ اهل عالم تا نداره

رو دستای امام هادیِ دردونه
دردونۀ باباش، بابای صاحب زمونه

حَسنِ عسکری، مولا مولا حَسن مولا...

از عشقِ آقا، آروم ندارم
این خونواده اند همه ی دار و ندارم

وقتی که اسمش رو زبوناست
 یاد حیدر، یاد زهرا تو خاطرِ ماست

نور پیغمبر، نور علی روی چهره اش
 اون که هم نام مجتباست

ای ماه سامرا سایه ات روی سرم
میگه چه غم اگه، منو ببری تو حرم

حَسنِ عسکری، مولا مولا حَسن مولا...

من نوکر و تو هستی امیرم
تو راهت آقا میدونم آخر می میرم

آرزومونه که بریزه
خون ما تو راهتون و برای شما

لحظه ی جون دادن که رسید
سر بذاریم مثل عابس رو پای شما

منت بذار آقا اینه امیدمون
رجعت که شد بشیم، سیاهیِ لشکرتون

حَسنِ عسکری، مولا مولا حَسن مولا...

.