چند وقتیه که گوشه گیرم
 تا دوباره کربلا نرم هیچ جا نمیرم

 تازه فهمیدم که بی حرم از دنیا سیرم
 از دنیا سیرم...

 حرم که نباشه آخه چه جور دردا دوا شه
 حرم که نباشه می خوام اصلاً دنیا نباشه

آرزوم زیارته یاره، کربلا دلخوشی دنیاست
بی هوای حرم این شب ها زندگیم رو هواست

«یا حسین یا اباعبدالله، یا ابا عبدالله»

از آدما هیچی نمیخوام
 کربلا نباشم انگاری تنهای تنهام

فقط از خدا میخوام برم دیدار آقا
دیگه هیچی نمیخوام 

چی بدتر از اینه غمه فراق باشه تو سینه 
چی بدتر از اینه نوکری آقاش و نبینه

بهتر از همه تو‌ میدونی حال من واسه چی داغونه
بیشتر از این نزار این روزا اینجوری بمونه

یا حسین یا ابا عبدالله...یا اباعبدالله

این روزا حالم رو به راه نیست
 من مریضِ دوریم ولی حیف که دوا نیست 
به خدا علاج دردِ من جز کربلا نیست

چه‌جوری میتونم‌ این‌همه از تو‌دور بمونم 
چه‌جوری میتونم خودم وآخر میرسونم

وقتی که درِ خونه ات بازه 
کی میگه‌ راه حرم‌ بسته است
کربلا نمیرسم اما روضه های تو‌هست   

«یا حسین یا ابا عبدالله...ابا عبدالله»