کجا بره سائل آلِ موسی ابن جعفر
همه درا، بسته میشه به روش غیر این در

عزیزِ قلبِ سلطان، امیدِ قلب زارم
دعا کن من مُحرم زنده باشم تا ببارم

ای پناه بی پناها، آبروی رو سیاها
ای جواد آلِ طاها، بابِ بخشش گناها

«یا جوادَ الائمه ادرکنی»

سرت رو از، خاک حجره اگه برنداشتی
غریبونه، پر کشیدی و خواهر نداشتی

اسیرِ، ظلم همسر، نه غمخواری نه یاری
بمیرم مثل جَدّت، ای غریب مادر نداشتی

دست و پا زدی تو حجره
خندیدن به اشکِ چِشمات

روضه‌ی علی اکبر
پیش تو گرفته بابات

«یا جواد الائمه ادرکنی»

جوونی و خون بباره کمه واست عالم
مثل حسن، بین خونه نداشتی یه مَحرم

صدای ناله‌هاتو ، شنیدن ارض و سماوات
بمیرم مثل جدّت، تشنه‌ای و خشکه لب‌هات

روضه روضه‌ی عطش شد، اشکِ چِشم دنیا بارید
جون فدای تشنه‌ای که، آسمونو تیره دید