"السَّلاَمُ عَلَیْکَ یَا بَقِیَّةَ اللَّهِ فِی أَرْضِهِ آجَرَک اللّه  السَّلامُ عَلَیْکَ یَا صَاحِبَ العَصرِ وَ الزَّمان سَلامُ عَلی آلِ یس"

طراوت همه روضه ها امام زمان
 شبی به روضه ما هم بیا امام زمان 

فقط به لطف دعای تو حالمان خوب است
همیشه باخبر از حال ما امام زمان
 
به حال مُضطر ما هیچکس محل نگذاشت
 کسی به جز تو نکرد اعتنا امام زمان

 فِراق توست سرآغاز درد بی درمان 
که جز ظهور ندارد دوا امام زمان

شکشتن دل مولایمان خدا نکند
خداکند که بمانی با امام زمان

قسم به پای پُر از آبله حلال کنید
اگر زدیم به تو‌ پشت پا امام زمان

شنیده ایم‌ همه بخشش از بزرگان است 
ببخش محضِ رضای خدا امام زمان

خوشا به حال کسی که مطیع محضِ تو شد
بدون ذَرِّه ای چون‌ و چرا امام زمان 

قیامت ودلِ قبر و زمانِ جان‌ کندن 
به دادمان برس این چند جا امام زمان

سلام سینه زنان را به جدِّ خود برسان 
اگر روانه شدی کربلا امام زمان 

تو را به‌ جان علی اکبر امام‌حسین 
بده حواله ی پایین پا امام زمان

«دنیا به چه دردی میخوره
وقتی دقیقه ها شده برام اسارت»

به‌گریه کردن هر لحظه ی تو‌گریه‌کنیم
به غیر تو‌ نکنیم اقتدا امام زمان

روال اشک‌ تو‌یک روز می کشد مارا
نکش به روی سرخود عبا امام زمان
  
لَیْتَ شِعری کجایی آقا؟! امشب آقا مدینه است
امشب سر مزار امام‌ حسنه.

کنارِ علقمه ای یا که گوادالی ؟
کجای کرب و بلایی؟ کجا امام زمان؟

امامِ کرب وبلا شد به لطف نیزه و تیر
هزار و نهصد و پنجاه تا امامِ زمان

*آقا امام صادق رو‌منبر روضه میخوند فرمود:جد غریب ما رو هزارونهصد وپنجاه زخم زدن. یکی از لا به لای جمعیت بلند شد گفت:آقا! مگه هزارو‌نهصدوپنجاه زخم روبدن جامیشه؟! آقا از بالا منبر فرمود:آری. نیزه رو‌نیزه میزدن، شمشیر رو‌شمشیر میزدن ...*