غریب و زخمی و بی حالی
به فکر غارت و جنجالی

نفس نمونده برات آقا
سه ساعته توی گودالی

چشمات جایی رو نمیبینه
سینه ی تو چرا سنگینه
میدید که هیچکسی دورت نیست
میزد تو رو با طُمأنینه

سنگدلی شون از حد گذشته
چقدر تو قتلگاه بهت بد گذشته
خیر نبینه اون بی حیا که
از روی پیکر تو با لگد گذشته

«ای وای حسینم...واای حسینم..»

تو پادشاه عالِمینی
حق تو که سنگ و عصا نیست
ای همه ی هستی زینب
جای تو زیر دست و پا نیست

*بلند شو داداش! اینا به این نیزه ها اکتفا نکردن. دستور دادن اسباشون رو‌ نعل تازه بزنن...*

چی بگم از این همه نیزه
امون از این همه جسارت
کار تو وقتی که تموم شد
تازه میان برای غارت

قلبِ زینب چه بی قراره
رسیده وقت بوسه از گلوی پاره
توی گودال افتادی بی حال
پیکر تو یه جای سالمی نداره

«ای وای حسینم...واای حسینم»