«حسین آقام آقام...»

یه ماهه سینه می زنم به عشق اربعین آقا
یه کربلا بهم بده برام بسه همین آقا

یه التماس و خواهشی تو چشممه ببین آقا
درسته رو سیام ولی روم و زمین نزن آقا

میان خدافظی،دل منو میسوزونن
نذاری تنها شم،آخه همه دارن میرن

بگو چی کار کنم که به منم نگاه کنی
این نوکر بَدو قاطی خوبا سوا کنی

«حسین آقام آقام...»

یه ذکرِ زهرا می گیرم که بشکنه درِ قفس
خدا کنه که نوکریم نباشه از سرِ هوس

تو عمرِ نوکریم فقط همینو فهمیدم و بس
تو کُلِّ سال میام حرم،تو اربعین یه چیز دیگه است

نجف تا کربلا پیاده می زنی به راه
برای هر قدم می ریزه صد هزار گناه

اگه بدونی که چه جوری می خرند ازت 
تو راهِ کربلا هستیتو میذاری وسط

«حسین آقام آقام...»

منی که کربلا دیدم اونقد برام نگو بهشت
از آبروی این حرم گرفته آبرو بهشت

تو موکبای بین راه همه اش میگی چه بو بهشت!
گیرت نمیاد هیچ جایی نه رو زمین نه رو بهشت

قدم قدم همه اش، سراسر عشقه و جنون
پاها تاول زده،فدا سرِ رقیه جون

رسیدی کربلا تمومِ خستگیت میره
خودِ آقا میاد تو رو به سینه می گیره

«حسین آقام آقام...»