هرشب چشمای زینبو، اشک چشمات‌تر می‌کنه
میری قربونِ دخترت، وقتی چادر سر می‌کنه

تا زینب زبون وا کرد، یا حیدر یادِش دادی
موندن به پای عشقو، پشتِ در یادش دادی

تو سجاده نشستی
با اون حال پریشونتو اون پاهای خسته

یعنی زینب عزیزم!
تو باید بخونی گاهی نمازت رو نشسته

«آه یا زهرا یا زهرا یا زهرا»

قرآن خوندن با بچه‌ها، جزءِ کار روزانته
حتی لالایی خوندنت درسِ عرفان و حکمته

نونی که تو می‌پختی طعمش از محبت بود
افطاریتو بخشیدی این درس کرامت بود

کرامت پیشه بودی
به فکر فقرا بودی همیشه توو همه حال

حسینت اینو دیده
که انگشترو می‌بخشه یه روزی توی گودال

«آه یا زهرا یا زهرا یا زهرا» 

وقتی از دست روزگار، قلبِ زارت مضطر می‌شد
دستت تو دست بچه‌هات، می‌رفتی گلزار اُحُد

این تنها زیارت نه، این راهِ هدایت بود
مزار شهید رفتن تعلیم شهادت بود

تو موندی پای حیدر
زمین خوردی ولی رهبرتو تنها نذاشتی

باید اینو بفهمم
تو از پشت درِ سوخته چه حرفی با ما داشتی

«آه یا زهرا یا زهرا یا زهرا»