وقت وداع فصل بهاران بگو، حسین!
در لحظه های بارش باران بگو، حسین!

*ای کاش کربلا بارون میومد. یه مادری هی به آسمون نگاه می کرد..ای کاش بارون بیاد بچه امو سیراب کنم‌..*

هرجا دلت گرفت کمی محتشم بخوان
هی در میان گریه بگو جان ! بگو حسین!

کشتی شکست خورده که دیدی به کارزار
در خاک و خون تپیده به میدان بگو، حسین!

از نام گرم او دلِ برف آب می رود
در سردسیر سختِ زمستان بگو، حسین!

تغییر کرده است لغتنامه هایمان
زین پس به جای واژه ی عطشان بگو، حسین!

*آقای ما رو بین دو نهرِ آب با لبِ تشنه سر بریدن.. براشون حرف می زد خطبه می خوند.بهش گفتند: "یَابن فاطِمَه! نَحْنُ غَیرُ تارِکیکْ حَتَّی تَذوقَ المَوتَ عَطَشا" دست ازت برنمی داریم تا با لب تشنه جون بدی...*

روضه بخوان که لحظه ی طغیان چَشم ما
همپای چشمه های خروشان بگو، حسین!

دیدی اگر که جسم قمر زیر آفتاب
مانده سه روز بینِ بیابان بگو، حسین!

دیدی اگر که جامه ی یوسف ربوده اند
افتاده بین معرکه عریان بگو، حسین!

دیدی اگر که قاری قرآن سرش شکست
از سنگ قوم دشمن قرآن بگو، حسین!

شاعر:میلاد حسنی