فاطمی گشتن بنای کربلایی بودن است
چون حسینی بودن از اینجاست یا زهرا مدد

آن مسلمانی که بی حبّ تو دارد ادعا
حکم او، دین او والله بی امضاست، یا زهرا مدد

گر بیاید انتقامت را بگیرد مهدی ات
بر لبش این زمزمه زیباست، یا زهرا مدد
 
در سینه ام حرارت غم های مصطفی،
 داغ نبی نبود، عزاداری تو بود

*علی جان همش ناراحت تو بودم، شنیدم کسی جواب سلامِت رو نمیده...*

در کوچه آن زمان که کسی یار تو نشد
کار منِ شکسته عملداریِ تو بود  

 تا که طناب باز شود از گلوی تو
گیسوی من به فکر گرفتاری تو بود

*بی بی فرمود: پسر عموم رو ول کنین، مگر نه الان گیسومو پریشان میکنم، همه ی شمارو نفرین میکنم...*

 دستم اگر شکست، فدای سَرت شکست  
نُه سال نذر هواداری تو بود

دستم شکسته بود ولی دست دیگرم
از پا نمی نشست پی یاریِ تو بود

* دست رو بی هوا زدند که شکست، اما با اون دستی که سالم بود کمربند رو دوباره گرفت...*

بانوی خانه ی تو اگر ماند روی پا
بعد از پیمبر از نفسِ جاری تو بود 

انگار در مدینه به جای محبتت
 در سینه ها تلاطم بیزاری تو بود.

 تازه بغض ها شکوفا شد.« آی مظلوم علی ..»