تو کیستی ؟که نُه فلک مُلک توست
عرشِ عظیم عرشه‌ی فُلکِ توست

تو آیةُ الکرسیِ کبریایی
آیتِ کبرای خدا نمایی

به نورِ تو، دیده نبی خدا را
باطنِ وَالنَّجْمِ إِذَا هَوَى را

تعالیِ قدر تو، بی‌انتهاست
صَدرِ تو، عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى‌ست

نبی‌ ست خاتَم و تویی خاتمه
خداست فاطر و تویی فاطمه

ذکر مَلَک، ثنای اسماء توست
طوف فلک به نقطه‌ی فاء توست

مساحتِ وجود، ساحت توست
محیط، آن شعاع رحمت توست

مَطلعُ انوارِ تو، ذاتِ خداست
مَظهر اسماء و صفاتِ خداست

هویتَت فراتر از درک ماست
شناسنامه‌ات حدیث کساست

ختم رُسُل که رُکنِ عالم شده
در دو مقام،  قامتش خم شده

یکی نماز، در حضورِ داور
یکی به دست بوسی‌ِ تو مادر

این سخنِ ختمِ پیمبران است
بهشت زیر پای مادران است

مادری‌ات مایه‌ی افتخار است
پنج گُلت، حاصل نُه بهار است

کیست کسی کُفِّو تو، چون بوتراب  ؟
او پدر خاک و تو مادر آب

کُفِّو تو را کتاب کرده تشبیه
به ذٰلِكَ الْكِتٰابُ لاٰ رَيْبَ فِيهِ

کتاب سرنوشت در کَفِ توست
دست خدا کاتب مصحف توست

تو کیستی ؟ که در مقام رضا
سیدتی خوانده تو را مرتضی

*یعنی خانومِ من ، سَرور من ، فاطمه ی من ، ... موقعی که حضرت گریه میکرد ، دمِ آخرش ، سرش روی زانوی امیرالمومنین بود ، امیرالمومنین بهش فرمود :" یَا سَیِّدَتِی مَا یُبْکِیکِ ؟ " تاج سرِ من، برای چی گریه میکنی ؟ قربان تو که امیرالمومنین بهت میگه : سَیِّدَتِی  ... {  بحار الانوار، ج 43، ص 218} .... *

فراتر از سوره انسان تویی
هر آینه عروسِ قرآن تویی

ای حَسنِ تو ، حُسن قرآن تو
حسین هَلْ جَزاءُ الْإِحْسانِ تو

سلام بر حقیقت باطنت
به سِرّ ِ مُسْتَوْدَعِ تو مُحسنت

آینه‌ی آیه‌ی الله و نور
منزلت منزل تو فوق طور

نور تو در آینه‌ی نور مستور
دعای نور تو کتاب مستور

نور دعای تو به سلمان رسید
که او به اِعتلای ایمان رسید

دعا کن ای عالیةُ المضامین
که بشنویم از ائمه «آمین »

به ما هر آن‌چه از خدا رسیده
به لطف اِشفعی لنا رسیده

مَنِ ارْتَضى‌ رمز شفاعت توست
مَنْ يُطِعِ اللَّهَ  اطاعت توست

هر آنکه با مِهر تو همراه شد
مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ شد

ای قلم از مدیحه‌ی تو عاجز
مَناقبت المدینةُ المعاجز

کوثر قرآن و عطیةُ الله
اُسوه‌ی حُسنای بقیةُ الله

بقیةُ النبوة تا قیامت
وَدیعةُ الرسول بر امامت