توسل ومناجات با خدا ویژه ماه مبارک رمضان اجرا شده شب دهم رمضان ۱۴۰۱به نفسِ حاج‌مهدی رسولی

نمایش جزئیات

ای دوای درون خسته دلان
مرهم سینه ی شکسته دلان

مرحمی لطف کن که خسته دلم
مرحمت کن که بس شکسته دلم

گر چه من سر به سر گنه کردم
نامه ی خویش را سیه کردم

تو در این نامه ی سیاه نبین
کرم خویش بین گناه مبین

با وجود گناهکاریها
از تو دارم امید واری ها

زان که بر توست اعتماد همه
ای مراد من و مراد همه

تو کریمی و بی نوای توأم
پادشاهی و من گدای توأم

نی گدایی که این و آن خواهم
کام دل آرزوی جان خواهم

بلکه باشد گدایی هم دردی
اشکِ سرخی و چهره ی زردی

چون بخاک اُفتم به صد خاری
تو زخاکم ز لطف برداری

بس بوَد این که سوختم یکبار
وَقِنَا رَبَّنا عَذَابَ النَّارِ)،

آتش از چون منی چه افروزد
بلکه دوزخ زننگ من سوزد

گنَهم بخش و طاعتم بپذیر
که همین دارم از قلیل و کثیر

در شب تیره چون دهم جان را
همرهم کن چراغ ایمان را