زخم تیر معصیت روی پر و بال من است
هرپری روی زمین دیدی بدان مال من است 

دست من از دامنت وقتی رها شد گم شدم 
این همه سردرگمی آثار اهمال من است 

قلب من این سیب نو رس را بیا و رد نکن 
حاصل یک عمر زحمت میوه کال من است

من فقیرم کل داراییم اشک روضه هاست 
گریه بر ذریه صدیقه اموال من است 

هر کجا باشم غذایم را حسن جان میدهد
نان خور مرد کرم بودن که منوال من است 

طالع نوکر فقط با کربلا خوش می‌شود 
کاش می‌دیدم باب القبله در فال من است 

دائما عطر ضریح شاه را بو میکشم 
خاطرات صحن او روی پر شال من است 

کشته ی لب تشنه ی من، دوستت دارم حسین 
این حدیث دلنشین عاشقی مال من است  

منزوی هرگز مزن بیهوده لافِ عاشقی 
این حسین تنها یک عاشق دارد آن هم، زینب است 

آه از آن ساعت که خواهر روی تل از حال رفت 
گفت قتلگاه تو در اصل گودال من است

بو گیر و داریدی گلدیم‌ گورم‌ حالین نجده
بویر گوروم باجون اولسون یارالارین نجده