روضه و توسل ویژهٔ شهادت امام صادق علیه السلام اجرا شده به نفسِ حاج حسن خلج

نمایش جزئیات

روی گونه هام ستاره پیکرم پر از شراره
حالا مادرم کنارم گریه میکنه دوباره

قلب من جریحه داره این جفای روزگاره
پیرمردی شد پیاده بی حیا مردی سواره

منو بردن نیمه شب باحال مضطر
نه عبا به دوش و نه عمامه بر سر

پا برهنه میدووندنم تو کوچه
من نفس نفس زنون با چشمای تر

منو بردن نیمه شب باحال مضطر
نه عبا به دوش و نه معجری بر سر

پابرهنه میدووندنم تو کوچه
من نفس نفس زنون با چشمای تر

بی کس و خونه نشینم غم نشسته توی سینه ام
من علیه این زمونم مرد تنهای مدینه م

از مدینه دل بریدم ناسزاها که شنیدم
ذرّه ای نگه نداشته حرمت موی سپیدم

منو یاد روضه های مادر انداخت
تا به خونه هیزمِ شعله ور انداخت

وحشت و گریه ی دخترم از آتیش
منو یاد اون سه ساله دختر انداخت