حرمت بهشت ایرانه گنبدت خورشید تابانه
تو خودت بانوی قم هستی داداشت شاه خراسانه

سرسفره ات یه عمره که روزی خوار هستم
به نگاه کریمونت دلمو بستم

خدا رو شاکرم به اسم تو وابستم
تو هیئتم حرمت روبرومه مدد معصومه
محبتت همه ی آبرومه مدد معصومه

«ادرکنی مدد معصومه»

دومین فاطمه ی عالم
تو رو دارم همه چی دارم

اعتراف میکنم و میگم
تو ولم کنی گرفتارم

تو دلم عشقت تا ابد نداره پایان 
گنبدت شد نگینِ برجسته ی ایران
یه نفس چادرت برام بسه بی بی جان

با نگاهت غم و غصه تمومه مدد معصومه
پابوسی حرمت آرزومه مدد معصومه

«ادرکنی مدد معصومه»

اونیکه براش میخونم تو
چراغ روشن خونم تو

به خود امام حسن گفتم
یه کریمه دارم اونم تو

عمریه که در خونت آب و نون خوردم
دوباره با عرض سلام حاجت آوردم

بدون تو پر از غمم خیلی افسرده ام
بیچاره ست اونکه از شما محرومه مدد معصومه
حرمت از تو هیئتم معلومه مدد معصومه

«ادرکنی مدد معصومه»