شمع محفل اگر سراج شده 
سوخته هستی اش حراج شده 

زیر پا بوده و به سر رَفته 
بَند نعلین بوده تاج شده 

مالیات فقیر از جگر است 
خونِ دل‌هاست که خراج شده 

مَرَض  لاعلاجمان  اغلب 
با همین آب شور‌ علاج شده 

چند قَرن است در قبیله‌ی ما 
سِجده بر سمتِ قُم رواج شده 

کعبه گر چه نصیب مردم بود 
قبله‌ی ما از ابتدا قُم بود 

مورَم و در تمام اوقاتم
به کراماتِ قدسی‌ات ماتم
 
چند رُکعت تو را صدا کردم 
راضی ام راضی از عباداتم 

شورِ عشقِ تو را درآوردم 
غرقِ  شیرینی است افراطم
 
این همه‌ آدَم است در کویَت 
می دهی وعده‌ی ملاقاتم 

گرچه روحم گرفته بوی گناه 
فاطمه اِشفعی لَنا عندالله 

باده‌ی ناب از خُم است هنوز 
رزق عشّاق از قُم است هنوز

نان‌خورِ سفره‌ی حریم توأیم 
در بهشت تو گندم‌ است‌ هنوز

نخ   چادر نمازتان  بانو 
باب حاجات‌ِ مردم است هنوز 

تا   اَبَد در طواف کوی  تواَم 
تازه این دور هشتم است هنوز 

روبروی ضریح داد زدم 
حرم مادرت گم است هنوز 

کُهنه‌ام وصله پینه می خواهم 
از قُمِ تو  مدینه  می خواهم