آسمون عصرای جمعه
مثلِ من بهونه گیره

بارونِ گریه باهات حرف میزنه، که خیلی دیره
مادرِ تو دل غمینه، خونِ جدّت رو زمینه

«عشقِ ما مهدی نیومد..»

سرِ زُلفت میبَره قلب فرشته ها به غارت
میدونم که میشکنی هر چی بُته با یک اشاره ات

شنیدم یه روز میای که خورشید از تو پا می گیره
هر کسی حسینیه، آتیشِ کربلا می گیره

دلِ زینب بی قراره
مادرت چَشم انتظاره

شنیدم برای خاتون میگیره دلِ تو هرشب
سرِ درِ خیمیه ی سبز تو نوشته عمه زینب

تو قدم رنجه کنی رو چَشم من آروم جونم
روضه ی عموی بی دستت اباالفضلو میخونم

علقمه کلبه ی غم شد
کمرِ جدِّ تو خم شد

«العجل یا حجت الله،العجل یا بقیة الله..»