بر همه سلطانم اما تک و تنهایم 
از دل پر خونم، خونین شده لبهایم
درد می کشم اما، یاد غم زهرایم 
بر خاک حجره سر میگذارم 
تنهای تنها ای خدا جان می سپارم 

«آخ جگرم ،وای جگرم مادرم وای مادرم 
بیا بالای سرم، پسرم وای پسرم »

*آقا جان تو میگی فقط برا حسین گریه کن نمی تونم برات گریه نکنم گریه برای تو گریه برا حسینه..*

خون لبهای من یاد آور مادر شد 
مادری که می سوخت در شعله و پرپر شد
شعله نسل اندر نسل میراث کبوتر شد 
مادر رضا هم حاجت روا شد 
حق بنی حیدر فقط با خون ادا شد
 
مادر! منم ای نور خدا به رضای تو رضا 
تا جوادم برسه به کنارم تو بیا

«آخ جگرم ،وای جگرم مادرم وای مادرم
جگرم وای جگرم پسرم وای پسرم» 

پنجمین خورشید تابان حسینم من 
این دم آخر هم گریان حسینم من 
کشته ی لبهای عطشان حسینم من 
جد غریبم زخمی و بی حال
 لب تشنه میزد دست و پا در بین گودال 

همه گریانِ حسین ،همه قربان حسین 
همه جا شعله ور از، لب عطشان حسین 

«حسین....»